یکی از رسمی ترین لباسهایم را پوشیده بودم و در ایستگاه قطار منتظر او بودم

دسته گل زیبایی که خریده بودم در دستانم خسته شده بودند

و جشمان من به انتهای ریل قطار دوخته شده بود

گاهی مخفیانه به ساعتم نگاه می کردم

مه غلیظی که در فضا پراکنده بود روشنایی ایستگاه را به حداقل رسانده بود

هر آهی که می کشیدم ابری می شد در جلوی چشمانم

مامور ایستگاه در داخل اتاقک عرق کرده اش تا زیر چشم در پالتوی کلفتی که بر تن داشت فرو رفته بود و با رادیوی کوچکی که در دست داشت ور می رفت ؛ بوی تند سیگارش در مویرگ های فضا احساس می شد

و من همچنان پا به پا می کردم و دسته گل بیچاره در فشار انگشتانم فریاد می زد

ساعتم بر روی مچ دستم سنگینی می کرد . بند فلزی آن یخ زده بود

مُدام کلاهم را بر روی پیشانیم جا به جا  می کردم

هوا تاریک شده بود ؛ کم کم سرما خودش را بر من تحمیل می کرد

از دور دست ها صدای دسته جمعی سگهای ولگرد بگوش می رسید

یکی از دکمه های بارانی که بر تن داشتم باز کردم و دسته گل بیچاره را در زیر بارانیم جا دادم و بلافاصله دکمه را بستم

حالا می توانستم دستهایم را بر هم بسایم و یا درون جیبم ببرم

توی جیبم بغیر از کلید خانه و مقداری کمی پول ، یک جعبه کوچک کادو شده هم بود

در انتهای ریل قطار نور ضعیفی سوسو می کرد

با دیدن آن تمام یأس من به امید مبدل شد

صدای منقطع برخورد چرخهای فولادی قطار با ریل قطار ریتم موزون داشت که از انتهای قطار شنیده می شد

ضربان قلبم تند تر و تند تر می شد و قطار به ایستگاه نزدیکتر .

راننده با کشیدن اهرم سوت قطار سکوت را درهم می شکست

و دود ناشی از لوکوموتیو روی بام واگن ها ولو شده بود

راننده قطار را چند متر قبل از ایستگاه متوقف کرد و درب واگنها باز شدند

دیگر سردم نبود ؛ شوق دیدار او تمام وجودم را تسخیر کرده و به آتش کشیده بود

در میان مسافرانی که از جلوی من بی اعتنا عبور می کردند اثری از او نبود و یکی پس از دیگری در تاریکی پشت ایستگاه گم می شدند

از لابلای چرخهای یخ زده قطار بخار پر فشاری سطح زمین راپوشانده بود

ناگهان احساس کردم دستی از پشت بر روی شانه ام سنگینی می کند

فکر کردم مأمور ایستگاه است و یا کسی می خواهد بپرسد ساعت چند است؛ اهمیت ندادم و چشم از درب واگنهای خالی بر نمی داشتم

سنگینی دست بیشتر شد و نام مرا هم بر زبان آورد

بناگاه از جا پریدم ، گیج بودم کسی نبود جز پسرم و گفت بابا پا شو؛ مامان میگه امشب مهمون داریم و میوه هم نداریم، بخاری هم نفتش تموم شده .

خیلی پکر شدم

چشمهامو که خوب باز کردم همسرم را دیدم که با صدای موزون چرخ خیاطی ریتم گرفته بود ومادربزرگ بچه ها هم سیگار قدیمی همیشگی اش را پُک می زد و با رادیوی کوچک قراضه اش ور  می رفت .

م. پ